Wijn hoeft niet moeilijk te zijn

Lesley Visser begon in de zorg en werd sommelier bij Restaurant Hendrick van Maurick. Over een vak zonder vaste route, het misverstand rond kurk, en waarom een goede fles vooral samen wordt uitgekozen.

Er bestaat geen opleiding tot sommelier waar je op je achttiende aan begint en jaren later gediplomeerd uitkomt. “Er is geen standaard route,” zegt Lesley Visser, en haar eigen weg bewijst het. Ze begon niet in de horeca, maar in de zorg. Pas later maakte ze de overstap, en ontdekte ze een vak dat haar nooit meer losliet.

Wat volgde was een lange reeks opleidingen en cursussen rond wijn en dranken: SDEN niveau 2 en 3, WSET 2 en 3. Stap voor stap bouwde ze haar kennis op, naast het werk, gedreven door nieuwsgierigheid. Vandaag is ze sommelier bij Restaurant Hendrick van Maurick, waar ze gasten begeleidt in de wereld van de wijn.

Een traditie binnen deze muren

Wijn en een kasteel horen bij elkaar, en dat is voor Lesley geen toeval. “Binnen deze muren werd al jaren wijn gedronken,” zegt ze over Kasteel Maurick. Voor haar is het schenken van een goede fles dan ook het voortzetten van een traditie die ouder is dan zijzelf. Die gedachte geeft haar werk iets extra's: ze staat in een lange lijn van mensen die hier aan tafel het glas hieven.

Bijblijven in een vak waarin elk jaar nieuwe wijnen en trends verschijnen, doet ze op de manier die bij haar past. Veel proeverijen en masterclasses bijwonen. Lezen in vaktijdschriften. En samenkomen met wijnvrienden, om kennis en ervaring te delen. Het is een vak dat je nooit helemaal uitleert, en dat is precies wat haar eraan bevalt.

· · ·

Het misverstand over kurk

Vraag een sommelier naar de dingen die gasten verkeerd begrijpen, en bij Lesley komt er meteen één bovendrijven: kurk. “Mensen denken dat er dan stukjes kurk in de wijn drijven,” legt ze uit. Maar daar gaat het niet om. “Bij kurk wordt verwezen naar de wijnfout kurk, of TCA.” Een chemische verbinding, vaak gelinkt aan besmette kurken, maar die ook op andere manieren kan ontstaan, en die zorgt voor een muffe geur in de wijn.

Ze vertelt het zonder opgeheven vinger, eerder met plezier. Het is precies dat soort kennis dat ze graag deelt: niet om indruk te maken, maar om een gast iets mee te geven. En dat raakt aan de kern van hoe zij haar vak ziet.

· · ·

Samen een mooie fles kiezen

Want als je Lesley vraagt wat ze wil dat gasten onthouden van hun wijnbeleving, dan gaat haar antwoord niet over jaargangen of chateaus. “Dat wijn niet moeilijk hoeft te zijn,” zegt ze. “Vooral lekker en ongedwongen.”

“Wijn hoeft niet moeilijk te zijn. Vooral lekker en ongedwongen.”

Ze merkt het vaak: mensen vinden wijn spannend om uit te zoeken, bang om de verkeerde keuze te maken. En juist daar ziet zij haar rol. “Sommeliers zijn er om samen met jou een mooie fles uit te zoeken.” Geen gast die zich klein hoeft te voelen tegenover een wijnkaart, maar twee mensen die samen iets lekkers vinden. Het is een gastvrije, toegankelijke kijk op een vak dat soms onnodig deftig wordt gemaakt.

· · ·

Op een dag naar de Bekaa-vallei

En als zij zelf één wijnstreek zou mogen bezoeken die ze nog niet kent? Dan wordt het Libanon. Een bestemming die verrast, maar die voor wie de wijnwereld kent juist veelzeggend is: Lesley droomt van een bezoek aan Château Musar, het beroemde huis uit de Bekaa-vallei, legendarisch om zijn eigenzinnige, langlevende wijnen. Het tekent haar: geen gebaande paden, maar oprechte nieuwsgierigheid naar het bijzondere verhaal achter een fles.

Die nieuwsgierigheid neemt ze elke dienst mee naar de tafels van Hendrick van Maurick. Niet om te laten zien hoeveel ze weet, maar om een gast mee te nemen in iets moois. Want uiteindelijk, zo laat Lesley merken, draait wijn niet om kennis. Het draait om samen genieten.